Αποκριάτικη εκδρομή

Ο καιρός καλός, γύρω στους 15-16 βαθμούς. Η διαδρομή γνωστή και απολαυστική. Ο προορισμός αγαπημένος. Η σύνθεση της παρέας ζεστή.

Χοντρές κάλτσες, ειδική ζώνη μέσης, λαιμουδιά, κράνος καθαρό, γάντια, βενζίνη "γέμισέ το φίλε", γυαλιά ηλίου. Τι ώρα είναι; Δεν με νοιάζει. Φύγαμεεε...
Επιλέγω τη διαδρομή Δράμα, Νικηφόρος, Παρανέστι, Σταυρούπολη, Ξάνθη. Σταματώ στο Νεοχώρι για τσιγάρο και χαλάρωση σε παγκάκι του χωριού. Ρυθμοί απόλυτης ηρεμίας και χαλάρωσης. Αυτό είναι! Κότες να κινούνται νωχελικά σκαλίζοντας, γάτες να λιάζονται στον ήλιο ακίνητες για να απολαύσουν τη ζεστούλα των ακτίνων του, άνθρωποι λιγοστοί να μιλάνε για τα καθημερινά τους. Συνεχίζω όμορφα και ήρεμα τη διαδρομή. Απολαμβάνω τις στροφές, σηκώνομαι για να δω από ψηλά το άγριας ομορφιάς τοπίο, κορνάρω παιχνιδιάρικα ένα σκυλί που με βλέπει απορημένο να του χαλάω τη μεσημεριανή του σιέστα. Δεύτερη στάση σε όμορφο μέρος κοντά στην Ξάνθη με παγκάκια, γεφυράκια, ξύλινες κατασκευές για να καθίσει κανείς και να τσιμπήσει κάτι, να διαβάσει ένα ωραίο βιβλίο, να ζωγραφίσει τη φύση, να περπατήσει και να σκεφτεί…

Φτάνω Ξάνθη. Βρισκόμαστε τα 3 αδέρφια και επιλέγουμε τους Τοξότες για βόλτα (πατήστε πάνω στην εικόνα για ζουμ άουτ) και μετά φαγητό. Πεινάω πολύ, η ώρα είναι 4 και η διαδρομή με παρέσυρε στο χρόνο. Κουβέντα χαλαρή, επικοινωνία ψυχική, μετρημένες αλλά ουσιαστικές κουβέντες, ο χρόνος προχωράει αργά το ταξίδι του με χαλαρούς ρυθμούς και διάθεση.

Αρχίζει να πέφτει το φως. Δεν θέλω να δεινοπαθήσω στην επιστροφή. Γεια σας αφέρφια! Πρέπει να την κάνω πρώτος. Θα βρεθούμε ξανά σε άλλος μέρος, με άλλη διάθεση, έχοντας άλλα στο μυαλό του ο καθένας…

Γυρίζω και βλέπω τα μηνύματά μου. Μετρημένα κι αυτά. Χαλαροί ρυθμοί και εδώ. Κάποιος είναι στο Skype. Να μιλήσουμε; Ξεχνιόμαστε στην κουβέντα. Πλησιάζουν μεσάνυχτα. Πότε κιόλας! Να ‘σαι καλά, καλή μου παρέα. Επικοινωνώ ουσιαστικά. Το χαίρομαι απίστευτα. Να λοιπόν που δεν υπάρχει μόνο η μια πλευρά τριγύρω... Δεν είχα αμφιβολία, απλά δεν είναι και εύκολο να συντονίζεσαι τόσο γρήγορα. Γιατί όχι όμως;

Να είσαι πάντα καλά! Και να προσέχεις τον εαυτό σου… Περιμένω την επόμενη φορά να πούμε κι άλλα!

Έξοδοι...

Μεσημέρι Τρίτης. Η διάθεση τραβάει ζουμερή βοδινή, σουτζουκάκια με μπούκουβο και κρεμμύδια και τηγανιά συκωταριά στον Τέλλης – Καλίφυτος. Καθόμαστε με Κ. και Θ. και τακτοποιούμε με …συνέπεια και αφοσίωση τα πιάτα. Η κουβέντα κινείται γύρω από ποτά, «εγώ πίνω 2 μπουκάλια στην καθισιά», «εγώ με 3 λίτρα αρχίζω να φτιάχνομαι» και τα σχετικά. Κατά την 5η απογευματινή επιστρέφουμε στις βάσεις μας. Πέφτω με τα μούτρα στην τακτοποίηση των 25 κουτών (η κούτα, της κούτας…), σπάζω 3-4 ποτήρια σαμπάνιας (τι χρήσιμα, ε;) με τρελό θόρυβο και 3.045.391 κομματάκια να διασκορπίζονται σε 3 δωμάτια. Καλή φάση. Το νέο διαμερισματάκι αρχίζει να παίρνει όψη κανονικού προσωπικού χώρου… Η Εύη σε φάση οίστρου και συνεχώς γύρω στα πόδια μου με ερωτήσεις «μπαμπά, τι άλλο να κάνω να σε βοηθήσω για να μην κουράζεσαι;…».

Βράδυ Τρίτης. Συνάντηση στο Μύλο με Ν. και Ε. κατά τις 10. Φτάνω με τη μηχανή άνευ κράνους στην περιοχή. Στα 10 μέτρα περιπολικό με φάρο αναμμένο. Σταματώ δεξιά όπου να 'ναι και κατεβαίνω με βλέμμα αδιάφορο και απλανές. Παρατηρώ ότι έχει μαζευτεί κόσμος και κοιτάει ψηλά. Τι παίζει; Δύο καλώδια από μια κολώνα έχουν χαλαρώσει και πλησιάζουν επικινδύνως το δρόμο. Λεωφορείο και φορτηγό δεν μπορούν να περάσουν. Ο αστυνομικός κάνει ό,τι μπορεί για να εμποδίσει κάποιο ατύχημα με τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Έρχεται συνεργείο της ΔΕΗ και ο ένας από τους δυο ανεβαίνει στην κολώνα χωρίς να έχει διακόψει την παροχή και δουλεύει "αγκαλιάζοντας" τα σύρματα. Κουφαίνομαι. Τραβάω βιντεάκι, αλλά είναι βράδυ και δεν μπορώ να αποτυπώσω καλά τη σκηνή.

Έρχονται ο Ν. και η Ε. Καθόμαστε στο μοναδικό τραπεζάκι που μας βολεύει. Καπάκι παίρνει τηλέφωνο ο ξάδερφος Θ., ο οποίος είναι πολύ κοντά. Κάθεται για λίγο μαζί μας και στη συνέχεια την κάνει για την άλλη παρέα που τον περιμένουν παραδίπλα. Καπάκι στο καπάκι με παίρνει τηλέφωνο και ο Κ., ο οποίος έρχεται για δεύτερο γύρο με την Σ. στο Μύλο. Παραγγέλνουμε: Cosmopolitan, Αμαρέτο βύσσινο, Τζιν με τόνικ και Μαλιμπού. Κάθονται και ο Κ. με την Σ. Η γύρα επαναλαμβάνεται. Η Σ. δεν μπορεί να πιει το ποτό της. Ευγενικά και διακριτικά το καταναλώνω, να μην πάει χαμένο, όχι για τίποτε άλλο…

2 παρά τα βλέφαρα βαραίνουν, το σώμα αργεί χαρακτηριστικά στις αντιδράσεις και ο λόγος γίνεται βαρύς. Ώρα για νάνι.