Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εξελίξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εξελίξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 13 Μαΐου 2010

Τέλος εποχής...

Πλάκα - πλάκα αυτό το blog με συντρόφευσε για αρκετούς μήνες...
Το μετέφερα σε έγγραφο του Word και το τύπωσα όλο. Το είχα μαζί μου και το διάβαζα που και που τα βράδια πριν κοιμηθώ. Ιδιαιτέρως τα σχόλια. Δεν θα ξεχάσω την Άφρο, τη Φει Μα, τον ΒΒ, τους Ανώνυμους, αλλά και όλους αυτούς που έγραψαν ουσιαστικά κείμενα, απαντήσεις, σχόλια σε αυτά που μου έβγαιναν. Για αυτά τα σχόλια γράφτηκε το blog. Ή καλύτερα μόνο για αυτά αξίζει αυτή η προσπάθεια που κλείνει κάπου εδώ.


Κάνοντας λοιπόν τον ...απαραίτητο απολογισμό, το παρόν blog ξεκίνησε δειλά - δειλά τον Ιούλιο του 2007 και έκλεισε την τροχιά του τον Μάιο του 2009 - ένα χρόνο πριν. Στο διάστημα αυτό ανέβηκαν περίπου 150 αναρτήσεις και δημοσιεύτηκαν περισσότερα από 700 σχόλια. Κατηγοριοποιώντας τις αναρτήσεις ...πρωταγωνίστησαν τα θέματα που είχαν σαν ετικέτες τις λέξεις "Χαλαρά", "Εξελίξεις, "Ζωή", "Σκέψεις". Καθόλου άσχημα χωρίς να με απασχολεί η ποσότητα ή οι στατιστικές. Πήρα mail από αγνώστους με διάφορα και ενδιαφέροντα θέματα και η πρώτη επαφή μου με την έννοια του blog μου άφησε πολύ περισσότερες θετικές εντυπώσεις. Άλλαξαν πολλά πράγματα στην προσωπική μου ζωή που σαφώς έγιναν αντιληπτά μέσα από τα γραφόμενα. Θα μπορούσα να αναφέρω την αγορά και χρήση μια μηχανής ως μέσο απόδρασης, την αλλαγή χρώματος μαλλιών, το χάσιμο αρκετών κιλών καθώς και πολλών άλλων που δυσκολότερα περιγράφονται και έχουν να κάνουν με εσωτερικές διεργασίες και αναλύσεις. 

Κάποιοι μου είπαν, μα γιατί γράφεις τόσα πράγματα για σένα, γιατί "ξεβρακώνεσαι" σε γνωστούς και αγνώστους; Η απάντησή μου ήταν και είναι η ίδια: γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή για να σκεφτόμαστε συνέχεια "μήπως", "αν", "ίσως" και προχωράμε συνεχώς σε ένα σχοινί ή σε ποδήλατο (αναλόγως της αισθητικής γωνίας του θεατή) για άγνωστο χρονικό διάστημα. Σε όποιον αρέσουμε! Εξάλλου αν δεν ξεβρακωθείς δεν μπορείς να ξαναντυθείς...

Από την τεχνική σκοπιά θα ήθελα να πω ότι αντιμετώπισα αρκετές δυσκολίες με την εμφάνιση του blog, ιδιαίτερα με τις γραμματοσειρές που δεν μπορούσα να τις δαμάσω εύκολα. Φταίει ότι έγραφα από διαφορετικούς υπολογιστές με διαφορετικούς browsers, φταίνε οι αναβαθμίσεις της πλατφόρμας σχεδιασμού των blogs, φταίει η άγνοιά μου σε μερικά θέματα, δεν ξέρω...


Το λοιπόν: αυτόν τον καιρό ξεκινώ μια νέα προσπάθεια στο μοτίβο του blog πάλι. Υπάρχει μια νέα διεύθυνση: http://a-n-n-i.blogspot.com στην οποία θα προσπαθήσω να δώσω έναν αέρα αισθητικής βελτίωσης καθώς και να γράψω όταν οι σκέψεις μου βγαίνουν σε λέξεις που ενδεχομένως σε κάποιους να φανούν χρήσιμες ή ενδιαφέρουσες. Δεν έχω κλείσει ακόμη σε ένα συγκεκριμένο σκελετό ούτε ξέρω πόσο θα κρατήσει αυτή η νέα απόπειρα. Πραγματικά όμως θα ήθελα να έβγαινε κάτι ουσιαστικό πάλι σαν την προηγούμενη φορά. Θα δείξει. 


Σας καλώ λοιπόν στο νέο μου blog. Είστε όλοι σας καλοδεχούμενοι με μία μόνο σημείωση, ας μην ξεχνάμε ότι η επικοινωνία αυτού του είδους έχει ουσιαστικές διαφορές από την προσωπική συνάντηση όπου βλέπουμε το πρόσωπο και τις αντιδράσεις του άλλου, τις χειρονομίες του, τον τρόπο που εκφράζεται. Ας είμαστε λίγο περισσότερο προσεκτικοί σε αυτά που γράφουμε.


Καλή σας μέρα!


* Σαν υστερόγραφο: αν έχετε διάθεση ρίξτε μια ματιά στις αναρτήσεις που μου άρεσαν ιδιαιτέρως: Διαγραφές, Σχέση, Σπασμένα φτερά, Πόνος, Γρανίτης

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009

Αγορά ελαττωματικού προϊόντος


Νομικός οδηγός για τα δικαιώματά σας: Αγορά ελαττωματικού προϊόντος. Μάθετε τα δικαιώματα που έχετε σε περίπτωση ελαττωματικού προϊόντος και προστατεύστε την τσέπη σας!

Έχει συμβεί σε όλους μας να αγοράσουμε ένα προϊόν και σύντομα να εμφανίσει προβλήματα στη λειτουργία του. Όταν, όμως, ζητήσουμε την επισκευή του χωρίς χρέωση, συμβαίνει ένα παράδοξο φαινόμενο: οι πωλητές και οι υπάλληλοι που ήταν τόσο χαμογελαστοί και καθησυχαστικοί κατά την αγορά του προϊόντος, αλλάζουν πλήρως πρόσωπο! Η πιο συνηθισμένη απάντηση τους είναι πως την τάδε λειτουργία ή το τάδε ελάττωμα «δεν το καλύπτει η εγγύηση».

Αποτέλεσμα; Μας δίνουν τις εξής επιλογές: Είτε να πληρώσουμε για την επισκευή είτε να... ανεχθούμε την ελαττωματική λειτουργία εφ' όρου ζωής.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτές οι επιλογές μας. Ο Αστικός Κώδικας από το 2002 εναρμονίσθηκε με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και μας παρέχει ορισμένα δικαιώματα. Αν και λίγοι άνθρωποι τα γνωρίζουν, στην πραγματικότητα μπορεί να τα ασκήσει ο καθένας από εμάς! Διαβάστε για αυτά, ασκήστε τα και προστατέψτε την τσέπη σας

1. Πότε ένα προϊόν θεωρείται «ελαττωματικό»;

«Ελαττωματικό» θεωρείται ένα προϊόν, σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, όταν δεν έχει τις «συμφωνημένες ιδιότητες». Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως όταν αγοράζουμε ένα αντικείμενο, ο πωλητής μας το περιέγραψε ή μας ανέφερε συγκεκριμένες λειτουργίες του ή το διαφήμισε στην τηλεόραση ή τοποθέτησε καρτελάκι επάνω του με τις ιδιότητες του κλπ. Όλες αυτές οι πληροφορίες θεωρούνται «συμφωνημένες ιδιότητες».

Αν έστω και μία από αυτές δε λειτουργεί στην εντέλεια, το προϊόν είναι σύμφωνα με το νόμο «ελαττωματικό».

2. Σε ποιον πρέπει να απευθυνθώ αν το προϊόν που αγόρασα είναι ελαττωματικό;

Αν αγοράσατε ένα προϊόν και αποδείχθηκε ελαττωματικό, έχετε τα δικαιώματα του Αστικού Κώδικα. Αυτά μπορείτε να τα ασκήσετε μόνοι σας, προφορικά ή γραπτά, χωρίς να χρειάζεται δικηγόρος.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να επισκεφθείτε το κατάστημα αγοράς. Σύμφωνα με το νόμο, αυτοί είναι οι υπεύθυνοι να επανορθώσουν το ελάττωμα, γιατί αυτοί έχουν συνάψει τη «σύμβαση πώλησης» μαζί σας.

Αν για παράδειγμα αγοράσατε από τον Κωτσόβολο μία τηλεόραση Sony, αυτός που ευθύνεται για να επανορθώσει το ελάττωμα, είναι ο Κωτσόβολος, και όχι η Sony. Άρα, όταν μιλήσετε στους πωλητές στον Κωτσόβολο, αν αυτοί σας παραπέμψουν στη Sony, με την αιτιολογία ότι «ο κατασκευαστής παρέχει την εγγύηση και εμείς δεν φέρουμε καμία ευθύνη» αυτό είναι παράνομο! Ο λόγος είναι πως ο νόμος επιβάλλει σε οποιονδήποτε πουλάει κάτι, να αναλαμβάνει την ευθύνη για αυτό που πουλάει, ακριβώς επειδή κερδίζει μέσω αυτού.

3. Αν το προϊόν έχει «εγγύηση» σε ποιον πρέπει να απευθυνθώ;

Την εγγύηση συνήθως την παρέχουν οι κατασκευαστές των προϊόντων, πχ. η sony, η delonghi, η apple κλπ. Υπάρχει η παρανόηση πως αν ο κατασκευαστής μας παρέχει εγγύηση, είμαστε υποχρεωμένοι να απευθυνθούμε σε αυτόν, και όχι στο κατάστημα αγοράς.

Αυτό είναι λάθος! Στην πραγματικότητα, η εγγύηση του κατασκευαστή λειτουργεί συμπληρωματικά, δηλαδή αποκτάτε ένα είδος «διπλής προστασίας»: έχετε το «δικαίωμα επιλογής» μεταξύ περισσότερων επιχειρήσεων που είναι και οι δύο υποχρεωμένες να επισκευάσουν το προϊόν.

Ας πάρουμε το παράδειγμα με την ελαττωματική τηλεόραση Sony που αγοράσατε από τον Κωτσόβολο. Έστω ότι ένα μήνα μετά την αγορά, η τηλεόραση δε λειτουργεί. Επιστρέφετε στον Κωτσόβολο και απαιτείτε να διορθώσουν την τηλεόραση, χωρίς να σας χρεώσουν τίποτα. Αν σας παραπέμψουν στη Sony, εξηγείστε ευγενικά πως ο νόμος υποχρεώνει τον πωλητή, δηλαδή τον Κωτσόβολο, να διορθώσει το ελάττωμα. Το αν η Sony παρέχει μία έξτρα εγγύηση είναι θέμα άσχετο και απλά καθιστά εσάς πιο εξασφαλισμένους. Δεν αναιρεί τη νομική υποχρέωση του Κωτσόβολου να διορθώσει το ελάττωμα! Άρα, αν θέλει o Κωτσόβολος να κάνει χρήση της εγγύησης της Sony, μπορεί με δικά του έξοδα να στείλει την τηλεόραση στην αντιπροσωπεία της Sony. Εσείς, πάντως, δεν οφείλετε να πληρώσετε τίποτα απολύτως!

4. Τι δικαιώματα έχω αν αγόρασα ελαττωματικό προϊόν;

Ο Αστικός Κώδικας (άρθρο 540) προβλέπει πως ο αγοραστής έχει το δικαίωμα:

  1. Να απαιτήσει, χωρίς επιβάρυνσή του, τη διόρθωση ή αντικατάσταση του πράγματος με άλλο
  2. Να μειώσει το τίμημα
  3. Να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση

Με απλά λόγια, συνεχίζοντας το παράδειγμα με την τηλεόραση, πηγαίνετε στον Κωτσόβολο και απαιτείτε να διορθώσουν την τηλεόραση. Αν η διόρθωση δε λύνει το πρόβλημα, μπορείτε να απαιτήσετε να σας την αντικαταστήσουν, δηλαδή να σας δώσουν άλλη τηλεόραση ίδιας μάρκας και μοντέλου.

Αν ισχυρισθούν πως δεν υπάρχει καμία άλλη ίδια τηλεόραση στο κατάστημα, τότε θα ασκήσετε το «δικαίωμα μείωσης του τιμήματος». Αυτό σημαίνει πως έχετε τη δυνατότητα να απαιτήσετε να σας επιστρέψουν ένα τμήμα από τα χρήματα που καταβάλατε, ώστε η νέα αξία να ανταποκρίνεται στην ελαττωματική τηλεόραση. Αν, όμως, δεν επιθυμείτε να κρατήσετε την ελαττωματική τηλεόραση τότε μπορείτε να ασκήσετε το λεγόμενο «δικαίωμα υπαναχώρησης» από τη σύμβαση. Αυτό σημαίνει πως μπορείτε να πείτε «δηλώνω πως υπαναχωρώ από τη σύμβαση» και να επιστρέψετε την τηλεόραση απαιτώντας να σας επιστρέψουν τα χρήματα.

5. Μέσα σε πόσο χρόνο πρέπει να ασκήσω αυτά τα δικαιώματα;

Στο σημείο αυτό υπάρχουν ίσως οι μεγαλύτερες παρανοήσεις.
Ο νόμος δίνει προθεσμία 2 χρόνια για να ασκήσετε όλα τα παραπάνω δικαιώματα. Αυτό σημαίνει πως από το νόμο έχετε εγγύηση απέναντι στο κατάστημα αγοράς για δύο χρόνια! Πολλά καταστήματα εκμεταλλεύονται την άγνοια των πολιτών και θέτουν διάφορες προθεσμίες που τους...συμφέρουν και οι οποίες είναι τελείως παράνομες. Πχ.«εγγύηση μόνο για ένα χρόνο», «επιστροφή του προϊόντος μέσα σε 14 μέρες για να σας το αντικαταστήσουμε» κλπ. Αν το κατάστημα ισχυρισθεί κάτι τέτοιο, με ψυχραιμία εξηγείστε πως ο νόμος σας παρέχει τα δικαιώματα για δύο χρόνια και απειλείστε να τους καταγγείλετε.

Τέλος, σας παραθέτω τα παρακάτω τηλέφωνα για πιθανές καταγγελίες:
Ινστιτούτο Προστασίας Καταναλωτή 210 3632443

Γενική Γραμματεία Καταναλωτή (Υπουργείο Ανάπτυξης) 1520
Ένωση Καταναλωτών-Ποιότητα Ζωής (ΕΚΠΟΙΖΩ) 210 3304444, 2310 257776

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009

Ψαλίδι στην ενημέρωση

Στην Ελληνική δημοκρατία του 21ου αιώνα, με τα εκατοντάδες έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ κάθε άποψης, σύνθεσης και διαφορετικών συμφερόντων, μια σημαντική είδηση δεν δημοσιεύτηκε ΠΟΥΘΕΝΑ. Και όταν λέμε πουθενά ευνοούμε ΠΟΥΘΕΝΑ! Και όποιος αμφιβάλει, ιδού οι μηχανές αναζήτησης ιδού και το ψάξιμο.

Γιατί;
Γιατί η είδηση αφορά το Mall του ομίλου Λάτση στο Μαρούσι.

Γι' αυτό το θέμα η λογοκρισία κρατά χρόνια, αλλά αυτή τη φορά ξεπέρασε κάθε προηγούμενο καθώς αφορά τελεσίδικη δικαστική απόφαση. Διαβάστε την είδηση (όπως ήρθε με mail) και την έκκληση που ακολουθεί:

Καταδίκη για το mall Athens στο πρώην δήμαρχο Αμαρουσίου

Στις 19 Ιανουαρίου στο Τριμελές Εφετείο Αθηνών εκδικάστηκε η υπόθεση του πρώην Δημάρχου ΤΖΑΝΙΚΟΥ - (Δήμαρχος Αμαρουσίου επί κατασκευής MALL) σχετικά με την προσφυγή πολιτών, για τις παρανομίες του Δημάρχου και άλλων εμπλεκόμενων για την οικοδόμηση του παράνομου μεγαθήριου THE MALL.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών καταδίκασε τον πρώην Δήμαρχο σε 12 μήνες φυλακή με τελεσίδικη απόφαση.
Το δικαστήριο δεν έκανε δεκτό τους ισχυρισμούς του πρώην Δημάρχου ότι το Μall ωφέλησε το Μαρούσι, ότι δεν προξένησε περιβαλλοντολογικές καταστροφές και ότι τα τεράστια χρέη στο Δήμο δεν οφείλονται στο συγκεκριμένο έργο. Αλλά και η τελική έκκληση της συνηγόρου του κ. Τζανίκου για μείωση της ποινής λόγω πρότερου έντιμου βίου και λόγω μη ταπεινών αιτιών δεν έγινε δεκτή.
Η συγκεκριμένη δίκη είναι η πρώτη δίκη εντός του 2009 που έχει σχέση με την κατασκευή του MALL καθώς έχουν προσδιορισθεί και άλλες 6 δίκες, μία μάλιστα εξ αυτών ζητάει 600 εκ. ευρώ αποζημίωση υπέρ του Δήμου Αμαρουσίου από τις κατασκευαστικές του κ. ΛΑΤΣΗ και τον πρώην Δήμαρχο για τις τεράστιες ζημιές που υπέστη Ο Δήμος Αμαρουσίου.



Μια απόφαση λοιπόν που μας γεμίζει αισιοδοξία ότι σε αυτόν τον αγώνα για την διάσωση των ελεύθερων χώρων δεν είμαστε μόνοι μας, υπάρχουν και Δημόσιοι λειτουργοί που υπερασπίζονται το Δημόσιο συμφέρον.


Άσχετα με το πόσο ενδιαφέρει η είδηση τον καθένα και την καθεμία μας, το γεγονός της ολοκληρωτικής της απάλειψης από τον τύπο, με χουντικά ποσοστά της τάξης του 100%, αποτελεί πρόκληση για τις ελευθερίες όλων μας. Αποτελεί ακόμα σαφή απόδειξη ότι μια δικτατορία οικονομικών συμφερόντων επιβάλλεται πιο ασφυκτικά παρά ποτέ στη ζωή μας και γράφει την ιστορία όπως γουστάρει. Αν το θάψιμο μιας σημαντικής είδησης στα ψιλά μας εξοργίζει, η ολοκληρωτική της εξαφάνιση μας εξαγριώνει. Θα τους αφήσουμε να αποφασίζουν τι πρέπει να μαθαίνουμε και τι όχι; Πρέπει να τους δείξουμε ότι ΔΕΝ κρατάνε πια την ενημέρωση στα χέρια τους, ότι η δικτατορία στην ενημέρωση έχει αντίπαλο. Χιλιάδες αντίπαλους!

Στείλετε αυτή την είδηση σε φίλους/ες, γνωστούς/ες, συνάδελφους/ισσες - Ανεβάστε την στο internet.
Σε μερικές εβδομάδες θα την γνωρίζουν ακόμα και όσοι δεν τους ενδιέφερε...

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009

Κουφές πληροφορίες σήμερα λέμεεε...

Η απόσταση ανάµεσα στις δύο ράγες των σιδηροδρομικών γραµµών στις ΗΠΑ είναι 4 πόδια και 8,5 ίντσες (143,5 cm). Μάλλον παράξενος αριθµός.

Γιατί άραγε έχει επιλεγεί το συγκεκριμένο διάκενο;

Διότι ο σιδηρόδρομος στις ΗΠΑ κατασκευάστηκε µε τον τρόπο που είχε κατασκευαστεί ο σιδηρόδροµος στην Αγγλία, από Άγγλους μηχανικούς που µετανάστευσαν, και οι οποίοι θεώρησαν ότι θα ήταν καλή σκέψη, επειδή θα επέτρεπε να χρησιµοποιηθούν υπάρχουσες ατµοµηχανές από την Αγγλία.

Και τότε, γιατί οι Άγγλοι κατασκεύασαν τις ατµοµηχανές τους έτσι;

Διότι οι πρώτες σιδηροδροµικές γραµµές κατασκευάστηκαν από τους ίδιους µηχανικούς που κατασκεύαζαν τραµ, στο οποίο χρησιµοποιούσαν ήδη το συγκεκριµένο διάκενο.

Και γιατί αυτό το διάκενο;

Διότι οι κατασκευαστές του τραµ ήταν και κατασκευαστές αµαξών, που χρησιµοποιούσαν τα ίδια εργαλεία και τις ίδιες µεθόδους.

Γιατί οι άµαξες έχουν αυτό το διάκενο;

Διότι, παντού στην Ευρώπη, και στην Αγγλία, οι δρόµοι είχαν λούκια για τους τροχούς των αµαξών και ένα διαφορετικό διάκενο θα προκαλούσε διαρκώς ßλάßες στους άξονες.

Και γιατί τα λούκια απέχουν τόσο µεταξύ τους;

Οι πρώτες µεγάλες οδοί στην Ευρώπη είχαν κατασκευαστεί από τους Ρωµαίους, µε σκοπό να µετακινούνται εύκολα οι λεγεώνες τους. Οι πρώτες άµαξες ήταν οι πολεµικές άµαξες των Ρωµαίων. Οι άµαξες αυτές ήταν ιππήλατες: τις τραßούσαν δύο άλογα, τα οποία κάλπαζαν δίπλα-δίπλα και έπρεπε να απέχουν µεταξύ τους, ούτως ώστε το ένα άλογο να µην ενοχλεί το άλλο κατά τον καλπασµό. Προκειµένου να εξασφαλίζεται η σταθερότητα της άµαξας, οι τροχοί δεν έπρεπε να είναι ευθυγραµµισµένοι µε τα ίχνη των αλόγων, ενώ δεν έπρεπε να είναι και πολύ αποµακρυσµένοι, έτσι ώστε να αποτρέπονται τα ατυχήµατα κατά την διασταύρωση δύο αµαξών στην ίδια οδό.

Ιδού λοιπόν η απάντηση στο αρχικό µας ερώτηµα! Το διάκενο στις ράγες των Αµερικανικών σιδηροδρόµων εξηγείται, αφού 2.000 χρόνια νωρίτερα, σε µιαν άλλη ήπειρο, οι ρωµαϊκές άµαξες κατασκευάζονταν ανάλογα µε το φάρδος που έχουν τα καπούλια δύο αλόγων.

Και τώρα, το κερασάκι στην τούρτα: Υπάρχει και µια προέκταση αυτής της ιστορίας µε το διάκενο στις ράγιες και τα καπούλια των αλόγων. Αν δει κανείς το Αµερικανικό διαστηµικό λεωφορείο στην εξέδρα εκτόξευσής του, µπορεί να παρατηρήσει δύο πλευρικές δεξαµενές καυσίµων που είναι στηριγµένες εκατέρωθεν της κεντρικής δεξαµενής. Η εταιρεία Thiokol κατασκευάζει αυτές τις δεξαµενές στο εργοστάσιό της στην Γιούτα. Θα ήθελαν να τις κάνουν µεγαλύτερες, αλλά οι δεξαµενές αποστέλλονται σιδηροδροµικώς στο σηµείο εκτόξευσης. Η σιδηροδροµική γραµµή µεταξύ του εργοστασίου και του Ακρωτηρίου Κανάßεραλ περνά από µια σήραγγα, κάτω από τα Βραχώδη Όρη. Αυτή η σήραγγα περιορίζει το µέγεθος των δεξαµενών στο πλάτος που έχουν τα καπούλια δύο αλόγων. Έτσι, το πλέον εξελιγµένο µεταφορικό µέσον του κόσµου, το διαστηµικό λεωφορείο, εξαρτάται από το φάρδος του κώλου ενός αλόγου. Οι τεχνικές προδιαγραφές και η γραφειοκρατία είναι αθάνατες!

Εποµένως, την επόµενη φορά που θα ßρεθείτε να κρατάτε στα χέρια σας παράξενες προδιαγραφές και θα αναρωτιέστε ποιος κώλος τις επινόησε, θα έχετε θέσει το σωστό ερώτηµα.

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009

Σημερινά σχολεία...

Σύμφωνα με είδηση από το διεθνές ρεπορτάζ, σε ιδιωτικό σχολείο της Ουάσινγκτον εμφανίστηκε ένα πρόβλημα, όταν έγινε μόδα να φορούν καθημερινά κραγιόν οι περισσότερες 12-χρονες μαθήτριες.

Το κραγιόν συνήθως το φρεσκάριζαν στην τουαλέτα, κατά την διάρκεια των διαλειμμάτων και μετά συνήθιζαν να φιλάνε τον καθρέπτη, αφήνοντας καθημερινά πολλές εκατοντάδες αποτυπώματα σε όλες τις τουαλέτες. Κάθε βράδυ ο επιστάτης τα καθάριζε, αλλά την άλλη μέρα πάλι οι καθρέπτες ήταν γεμάτοι...

Η διευθύντρια του σχολείου αγανακτισμένη, αποφάσισε πως πρέπει να κάνει κάτι...

Φώναξε λοιπόν όλες τις μαθήτριες στην τουαλέτα και κάλεσε και τον επιστάτη. Τους εξήγησε ότι όλα αυτά τα αποτυπώματα από τα χείλια τους δημιουργούσαν ένα σημαντικό πρόβλημα στον επιστάτη, ο οποίος ήταν υποχρεωμένος να καθαρίζει επιπλέον και τους καθρέπτες κάθε βράδυ, κλπ. κλπ.... (οι μαθήτριες την είχαν φυσικά συνδέσει...)

Για να τους αποδείξει πόσο δύσκολο είναι να καθαρίσει κανείς έναν καθρέπτη, ζήτησε από τον επιστάτη να κάνει μια επίδειξη στις μαθήτριες του πως καθαρίζει τους καθρέπτες.

Ο επιστάτης άρπαξε μια βούρτσα τουαλέτας (πιγκάλ), την βούτηξε στη λεκάνη και καθάρισε με αυτή την καθρέπτη...

Είναι περιττό να σημειωθεί πως έκτοτε δεν υπήρξε ποτέ ξανά κανένα αποτύπωμα σε καθρέπτες αυτού του σχολείου...

 

Τελικά μεταξύ των απλών δασκάλων υπάρχουν και χαρισματικοί παιδαγωγοί...

Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009

Εντόπισαν φυτεία μαριχουάνας μέσω Google Earth

Θύματα της «νέας τεχνολογίας» έπεσαν 16 άτομα που καλλιεργούσαν μαριχουάνα, αφού η Αστυνομία της Ελβετίας εντόπισε τη φυτεία μέσω του Google Earth.

Συνολικά, κατασχέθηκαν 1.1 τόνοι του συγκεκριμένου ναρκωτικού, μετρητά και τιμαλφή ύψους 550.000 λιρών. Οι Αρχές βρήκαν την έκταση στη βορειοανατολική πολιτεία της Θαργκό, ενώ ήταν στα χνάρια ενός κυκλώματος εμπορίας ναρκωτικών.

Η φυτεία, έκτασης περίπου 8 στρεμμάτων, ήταν κρυμμένη μέσα σε ένα χωράφι με καλαμπόκι. Οι αστυνομικοί, που χρησιμοποιούσαν το Google Earth για να εντοπίσουν τις διευθύνσεις δύο αγροτών, ύποπτων για εμπλοκή σε υπόθεση ναρκωτικών, βρήκαν το «χωράφι» αμέσως.

«Ήταν μια τυχαία ανακάλυψη», είπε ένας από αυτούς. Η 16μελής συμμορία λέγεται ότι είχε πουλήσει έως και 7 τόνους χασίς και μαριχουάνας μεταξύ 2004 και 2008.

(Πηγή: www.zougla.gr)

Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2009

Διαγραφές

Στις γενικότερες αλλαγές του τρόπου ζωής μας, των συνηθειών μας, του τρόπου επικοινωνίας, διαδικασίες υπαρκτές και κατανοητές στη γενικότερη εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας, μπορεί κάποιος να εντοπίσει μερικές ενδιαφέρουσες παραμέτρους.

Σκεφτείτε, όταν ήρθε εκείνη η αποφράδα ημέρα και χρειάστηκε τελικά να ξεκαθαρίσετε τις επαφές σας στο κινητό σας τηλέφωνο.

Πολλοί από μας έχουν ένα διευθυνσιολόγιο – ατζέντα επαφών – καρνέ, που το σέρνουν από κινητό σε κινητό (με τις "επιβεβλημένες" αναβαθμίσεις συσκευών) είτε χειροκίνητα είτε μέσω αυτόματης διαδικασίας με τη βοήθεια Η/Υ. Κάθισα σήμερα λοιπόν και είδα μία – μία τις επαφές μου στο Outlook. Για να γίνω πιο κατανοητός: στο χώρο εργασίας μου έχω έναν Η/Υ στον οποίο έχω καταχωρημένες όλες τις επαφές μου, προσωπικές και επαγγελματικές. Χρησιμοποιώ αποκλειστικά το MS Outlook για την επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Το κινητό μου (iPhone) συνδέεται καθημερινά με τον υπολογιστή για να φορτίσει, να μεταφέρω φωτογραφίες, τραγούδια, ταινίες και εφαρμογές από και προς αυτό και τέλος για να συγχρονίζει τις επαφές, τα ραντεβού και τα διάφορα του ημερολογίου μου. Έχοντας αυξήσει το τελευταίο διάστημα τους φίλους μέσω του Facebook είχα την ανάγκη να τσεκάρω τι γίνεται με τις επαφές μου και να ξεκαθαρίσω…

Ξεκαθάρισμα επαφών.

Τελικά η πίεση που ασκεί το δάχτυλο πατώντας ένα κουμπί στο πληκτρολόγιο μας έχει τόση μεγάλη διαφορά από ένα άλλο πλήκτρο… Βλέποντας ένα – ένα τα ονόματα που αποφάσιζα ότι δεν έχουν πια θέση στη λίστα πατούσα το [Del] και φσσττ… τέλος. Άνθρωποι που δεν έχουν πια θέση στην καθημερινότητά μου, πρόσωπα που κάποτε είχαν λόγο να ανήκουν στη δική μου ατζέντα και τώρα μου είναι αδιάφοροι, φίλοι που είχαμε κοινά και τώρα μας χωρίζει κενό ανυπέρβλητο, παλιές ιστορίες που έχει κλείσει το κεφάλαιό τους, συνάδελφοι ή συνεργάτες που δεν έχουν κάτι πια να πουν στα δικά μου αυτιά, συμμαθητές που έχουν χαθεί…* Δεν αποκλείω να ξαναμπούν κάποιοι πάλι μέσα στον κατάλογό μου. Κανείς δεν το ξέρει. Η ζωή κάνει συνέχεια κύκλους, μικρούς και μεγάλους, με σημεία επαφής και επανασυνδέσεις, καμιά φορά περίεργες και απρόσμενες.

Μου ήρθαν στο μυαλό εικόνες και λόγια που συνδέονται με τα άτομα που πάνω τους πατώντας το [Del]. Αναρωτήθηκα πώς είχαμε κάποτε κοινά σημεία επαφής! Έπιασα τον εαυτό μου καθώς πατούσα τη διαγραφή να χαμογελώ ειρωνικά, να βγάζω ανακούφιση, να είμαι σοβαρός, αλλά και να μην θυμάμαι καν ποιος είναι και από πού τον ξέρω. Σκέφτηκα χαμογελώντας με νόημα όταν ήμουν παιδί και έβλεπα τις ατζέντες των «μεγάλων» πόσο γεμάτες από ονόματα ήταν και τις ζήλευα! Θυμάμαι που άρχιζα να γράφω σε άδειες σελίδες ονόματα όσων ήξερα, χωρίς να γνώριζα για καθένα τους το τηλέφωνό του, αρκεί να το έγραφα στη δική μου ατζέντα. Πόσο μεγάλες μου φαίνονταν οι σελίδες... Πόσο άδειο ήταν το βιβλιαράκι όσα και αν έγραφα. Το βλέπω τώρα αυτό να το κάνουν και τα δικά μου παιδιά και χαμογελώ.

Τώρα η ατζέντα μου είναι αρκετά μεγάλη και αυτό που χρειάζεται είναι η εκκαθάρισή της σε τακτά χρονικά διαστήματα (αν και σπανίως γίνεται!). Τώρα επιλέγω με προσοχή ποιος θα μπει στο βιβλιαράκι μου και ίσως φεύγει ευκολότερα… Όμως αυτοί που είναι μέσα και ανήκουν στους «ενεργούς» ΕΙΝΑΙ μέσα. Ξέρω γιατί είναι, ξέρω γιατί έγραψα πληροφορίες για το που δουλεύουν, σε ποια τηλέφωνα τους βρίσκω, ποιο είναι το mail τους, αν έχουν σελίδα στο Facebook ή Blog και ίσως και άλλες χρήσιμες πληροφορίες που με ενδιαφέρουν.

Πείτε μου πώς διαχειρίζεστε τις δικές σας επαφές…

* Δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα SMS που έστειλα σε φίλο μου που ήταν στο νοσοκομείο σε άσχημη κατάσταση. Δεν πήρα ποτέ αναφορά παράδοσης… Το κινητό του παρέμενε στις επαφές μου για αρκετούς μήνες μετά το μοιραίο. Δεν μπορούσα να το σβήσω. Δεν ξέρω πως θα φανεί, αλλά δεν μπορούσα να πατήσω το [Del]. Όταν τελικά έγινε κι αυτό, για μένα ήταν ο τελευταίος αποχαιρετισμός. Γεια σου φίλε μου…

Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2009

Leona Lewis




Leona Lewis - Better In Time

(Ooooh)

It's been the longest winter without you
I didn't know where to turn to
See somehow I can't forget you
After all that we've been through

Going coming thought I heard a knock
Who's there no one
Thinking that I deserve it
Now I realize that I really didn't know
If you didn't notice you mean everything
Quickly I'm learning to love again
All I know is I'mma be ok

[Chorus:]
Thought I couldn't live without you
It's gonna hurt when it heals too
It'll all get better in time
Even though I really love you
I'm gonna smile cause I deserve to
It'll all get better in time

I couldn't turn on the TV
Without something there to remind me
Was it all that easy
To just put aside your feelings

If I'm dreaming don't wanna laugh
Hurt my feelings but that's the path
I'll believe in
And I know time will heal it
If you didn't notice boy you mean everything
Quickly I'm learning to love again
All I know is I'mma be ok

[Chorus:]
Thought I couldn't live without you
It's gonna hurt when it heals too
It'll all get better in time
Even though I really love you
I'm gonna smile cause I deserve to
It'll all get better in time

Since there's no more you and me
It's time I let you go
So I can be free
And live my life how it should be
No matter how hard it is I'll be fine without you
Yes I will

[Chorus: x2]
Thought I couldn't live without you
It's gonna hurt when it heals too
It'll all get better in time
Even though I really love you
I'm gonna smile cause I deserve to (yes I do)
It'll all get better in time

Αφιερωμένο...

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008

Αναταραχές

Άλλο θέμα είχα σκοπό να γράψω, αλλά με τα τελευταία επεισόδια πήγε λίγο παραπίσω. Ήταν εικόνες που δεν είχαμε ξαναδεί εμείς, που δεν ζήσαμε σε χούντα, πολυτεχνεία και γενικά σε εκτεταμένες φάσεις πετροπόλεμου, αναταραχών και καταστροφών. Το δηλώνω εκ των προτέρων ότι δεν παίρνω θέση ακόμη για το όλο θέμα. Είναι πιστεύω βαθύτερο από φράσεις που ακούω και από τις δύο μεριές.

Ίσως ήταν η κατάλληλη εποχή με τα αλλεπάλληλα προβλήματα που παρουσιάζονται και ήρθε και αυτό και «έδεσε» το κλίμα.

Αν θέλετε να δείτε περισσότερα, ρίξτε μια ματιά: Lesvos, Zougla

.    Aπόσπασμα από σελίδα του Facebook: I sfaira itan i stagona pou ksexeilise to potiri tis anergeias, tis akriveias, tis adiaforias twn politikwn, tou skandalou tis ekklisias, twn purkagiwn tou kalokairiou, tis oxi kai toso dimokratikis sumperiforas tis astunomias se foitites kai suntaksiouxous,sta upsila prostima tis troxaias kai se alla tosa..... I katrakula tis ellada mas den exei teleiwmo


Aπόσπασμα από πολλές σελίδες: Το βράδυ του Σαββάτου 6/12 στις 21:15 ένα όχημα της Αστυνομίας εμφανίστηκε στη συμβολή των οδών Ζωοδόχου Πηγής και Τζαβέλλα. Υπήρξε φραστικός διαπληκτισμός μεταξύ των δύο ειδικών φρουρών που επέβαιναν στο περιπολικό και νεαρών που βρίσκονταν στην οδό Μεσολογγίου. Ο συγκεντρωμένος κόσμος πέταξε δύο άδεια μπουκάλια μπύρας προς το όχημα, προκειμένου αυτό να απομακρυνθεί. Τότε ο ένας εκ των δύο ειδικών φρουρών, τράβηξε το υπηρεσιακό του περίστροφο και εν ψυχρώ πυροβόλησε στο στήθος των 16χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, αφήνοντας τον νεκρό. Αμέσως οι συγκεντρωμένοι κάλεσαν ασθενοφόρο το οποίο μετέφερε τον άτυχο έφηβο στον Ευαγγελισμό, όπου απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Αργότερα αναρχικοί, αντιεξουσιαστές και ανένταχτοι νεολαίοι συγκεντρώθηκαν και κατέλαβαν το Πολυτεχνείο, όπου ξέσπασαν και οι πρώτες συγκρούσεις με τα ΜΑΤ που είχαν σπεύσει στο σημείο με το που έγινε γνωστό το γεγονός. Το ίδιο συνέβη και στην ΑΣΣΟΕ, στη Νομική, καθώς και στο Πάντειο. Την ίδια ώρα ομάδα αναρχικών απώθησε αστυνομική δύναμη που επιχείρησε να μπει στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού. Ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας κατακλυσμένο από ... ... ...
Η Ελληνική Αστυνομία 23 χρόνια μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά στις 17/11/1985, δολοφονεί τον 16χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο στις 6/12/2008. ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΥΛΑΕΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΤΑΕΙ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ ΟΡΓΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

«Η Ελλάδα συνταράσσεται για δεύτερη μέρα από διαδηλώσεις κατά της αστυνομίας» γράφει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, αναφέροντας ότι πρόκειται για «τις χειρότερες διαδηλώσεις στην Ελλάδα εδώ και χρόνια».

«Νέες διαδηλώσεις ξεσπούν σε ελληνικές πόλεις» αναφέρει το BBC, το οποίο κάνει καταγραφή των επεισοδίων, αναφέροντας ότι η αστυνομία είναι «αδύναμη». Ο ειδησεογραφικός κολοσσός αναφέρει ότι τα επεισόδια οφείλονται στο αίσθημα οργής των πολιτών.

Τα επεισόδια εξιστορούν και οι Times του Λονδίνου που αναφέρουν ότι η ελληνική κυβέρνηση «απέφυγε ξεκάθαρα να δικαιολογήσει την πράξη του αστυνομικού».

«Οι συγκρούσεις εξαπλώνονται σε όλη την Ελλάδα, μετά τον θάνατο εφήβου από την αστυνομία σε ταραχώδη περιοχή της πρωτεύουσας» αναφέρει η βρετανική εφημερίδα Guardian που προσθέτει ότι η συγγνώμη που ζήτησε ο πρωθυπουργός δεν κατάφερε να ηρεμήσει τις διαμαρτυρίες.

Για «κύμα βίας» σε ελληνικές πόλεις κάνει λόγο η γαλλική εφημερίδα Le Monde. Οι συγκρούσεις επικεντρώθηκαν στην λεωφόρο Αλεξάνδρας, αναφέρει η εφημερίδα, και στα Εξάρχεια, τα οποία χαρακτηρίζει «μποέμ».

Πρώτο θέμα είναι τα επεισόδια στην ισπανική El Pais, η οποία αναφέρει τόσο την εκδοχή της αστυνομίας, όσο και δηλώσεις αυτοπτών μαρτύρων.

Για «έκρηξη βίας» κάνει λόγο η ιταλική La Repubblica, η οποία αναφέρεται στις ζημιές που προκλήθηκαν από τις συγκρούσεις.

«Οι ελληνικές πόλεις στα πρόθυρα κατάστασης εκτάκτου ανάγκης» αναφέρει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel. «Ολόκληρο το Σαββατοκύριακο, ταραχές επικρατούσαν σε ελληνικές πόλεις -και δεν έχουν περάσει ακόμα» συνεχίζει το περιοδικό.

Το CNN αναφέρει ότι οι τουρίστες παρέμειναν στα δωμάτια των ξενοδοχείων τους, μιας και το προσωπικό των ξενοδοχείων τους συνέστησε να μην βγουν στους δρόμους.

«Νέοι θυμωμένοι για τον θάνατο εφήβου από αστυνομικούς προκάλεσαν ταραχές στην Αθήνα και άλλες ελληνικές πόλεις για δεύτερη ημέρα την Κυριακή»: έτσι ξεκινά το κείμενο των New York Times, το οποίο κάνει αναφορά και στο δίκτυο εναλλακτικής πληροφόρησης indymedia.org.

Αναφορά στις ταραχές κάνει και το δίκτυο Al Jazeera, το οποίο αναφέρει ότι οι διαδηλωτές και η αστυνομία παίζουν το παιχνίδι «της γάτας με το ποντίκι».

Τα σχόλια δικά σας.

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008

Θεσ/νίκη & Συγνώμες

Γεμάτη η μέρα χθες. Οδήγησα μετά από μήνες αυτοκίνητο και πήγα Θεσ/νίκη. Μου φάνηκε πολύ άνετο και …ζεστό! Σκέφτηκα ξανά το Superb… Είχα μια συνάντηση σε εταιρία στην Πυλαία, που ήταν τελικά …φιάσκο. Καπάκι πήγα Cosmos και κατασπάραξα 4, ναι 4!, δικάβαλα. Το παράκανα και τώρα είμαι με τα φρένα. Διάβασα την εφημεριδούλα μου πίνοντας και μια κόλα και καπάκι στο καπάκι πήγα και στο ΙΚΕΑ. Τσίμπησα μια σακούλα με χρήσιμα (μπα;…) αντικείμενα. Λίγο πριν την επιστροφή έμεινα στον αδερφό μου, που λόγω γενεθλίων μου (το θυμόταν!), πήρε μια φρέσκια και πολύ πρόστυχη τούρτα με κάστανο. Ήταν από εκείνες τις τούρτες με την παχιά σοκολάτα, γαρνιρισμένη με λευκή, κάστανα γλασέ να στολίζουν το κέντρο και τριμμένα κομμάτια σοκολάτας να δένουν την εικόνα… Το τι έγινε δεν μπορείτε να φανταστείτε. Χαμός… Παλέψαμε λίγο με το σακατεμένο μηχάνημά του, κάναμε φορμάτ, περάσαμε Windows και μετά από μερικές αποτυχημένες προσπάθειες στην εγκατάσταση οδηγών και διαφόρων άλλων τινών, πήρα το δρόμο της επιστροφής για Δράμα. Έφτασα 11 τζαστ. Μια μικρή βολτίτσα στην πόλη και άντε για ξεκούραση. Η Μάρω με περίμενε υπομονετικά και φυσικά μόλις κουκουλώθηκα (αφού έβαλα 2 φωτιστικά στο σπίτι και 2 πατάκια -από το ΙΚΕΑ- και τακτοποίησα τα πολύ χοντρά) ήρθε γουργουρίζοντας να με ζεστάνει. Ξύπνησα μπρούμυτα και την αισθάνθηκα να είναι στην πλάτη μου αραχτή. Την ξύπνησα εγώ αυτή τη φορά.

Ήθελα να προτείνω κάτι. Υπάρχουν (φαντάζομαι) πράγματα για τα οποία θα θέλαμε να ζητήσουμε συγνώμη από κάποιο άτομο ή άτομα. Είτε για κάτι που είπαμε είτε για κάτι που κάναμε είτε για μια παρεξήγηση που έγινε κ.λ.π. Τι λέτε να στείλετε σε σχόλιο, ανώνυμα, τις δικιές σας συγνώμες; Σκέφτομαι, αν δεν έχετε αντίρρηση, να τις μαζέψω και να τις βάλω σε μια νέα ανάρτηση μόνο με τα κείμενα που θα στείλετε. Τι λέτε; Ίσως να μας εντυπωσιάσει αυτή η …περίεργη συλλογή, που θα γίνει πάντοτε ανώνυμα!

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008

Καλό μήνα σε όλους...


Καλημέρα σε όλους σας και καλό μήνα. Τελευταίος μήνας του 8… Για μερικούς και μερικές εδώ μέσα ας είναι και ο τελευταίος κουραστικός μήνας, πρώτιστα από εσωτερικές διαδικασίες. Και απ’ ότι αντιλαμβάνομαι δεν είναι λίγοι αυτοί που θα κουνήσουν καταφατικά το κεφάλι μαζί με ένα ελαφρύ σπάσιμο χαμόγελου… Εγώ το έκανα γράφοντας αυτές τις λέξεις.

Στις 8μιση, πρωί Δευτέρας, έχει 4 βαθμούς, με μπόλικη υγρασία. Πείτε μου, δεν «κολλάει» τώρα σαν εικόνα, τζάκι, αρωματικός καφές ή τσάι, καλή παρέα, όχι πολλών ατόμων υποχρεωτικά και περιπλανήσεις απαλές και ήρεμες του νου και της καρδιάς; Μόλις τώρα γέμισα ένα φλιτζάνι καφέ και επέλεξα το Eternity από το συγκρότημα MLTR να παίζει απαλά σαν μουσικό χαλί. Δεν ξέρω γιατί, αλλά το συγκρότημα μου έκανε κλικ αυτή την περίοδο. Το ανακάλυψα σχεδόν στην τύχη. Δεν ξέρω και δεν έψαξα να δω αν είναι γνωστό στην Ελλάδα. Έμαθα ότι είναι πολύ γνωστοί στην Ασία και ας ζουν στο Βέλγιο. Παίζουν Soft Pop ή κάπως έτσι με γνωστή μουσική και με στίχο εύκολο και κατανοητό που μπορεί να ηρεμίσει και να ταξιδέψει εύκολα, τουλάχιστον εμένα. Θα βάλω στο επάνω μέρος της σελίδας (μόλις ετοιμάσω τα σχετικά κομμάτια) ένα μουσικό χαλί για να το ακούτε όταν και αν θέλετε διαβάζοντας αυτά που γράφονται στο blog.

Έχω την ανάγκη να σας ευχαριστήσω θερμά και ειλικρινέστατα για τις ευχές σας λόγω της ονομαστικής γιορτής μου. Αυτή τη φορά (μάλλον η πρώτη ως ενήλιξ) χάρηκα που μέσα στη βαβούρα και στην κούραση των ημερών με θυμηθήκατε. Πιστέψτε με, αυτά που άκουσα και συζήτησα τις τελευταίες μέρες, με κάνουν για άλλη μια φορά να λέω, «σκάσε» στον εαυτό μου, δεν έχεις δικαίωμα να ομιλείς!

…Αφού είμαστε ζωντανοί έχουμε αρκετές φορές το πλεονέκτημα της αλλαγής ή της προσπάθειας για αλλαγή των καταστάσεων που μας ρίχνουν και μας εμποδίζουν να αγγίξουμε αυτό που ο καθένας μας προσμένει. Μην αναβάλετε λοιπόν… Αν είναι δίπλα σας, πιάστε το! Αν είναι κοντά, αρπάξτε το! Αν το βλέπετε, κυνηγήστε το! Αξίζει τουλάχιστον την προσπάθεια. Αφήστε τις πολύπλοκες σκέψεις… Ας βγούμε για ένα καφέ μόνο. Δεν χρειάζεται να υπάρχει πάντα λόγος. Ας μην έχουμε να πούμε και πολλά. Απλά, ας χαρούμε τη στιγμή που είμαστε μαζί, πίνοντας ζεστές γουλιές και κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο, μέσα στην τρέλα του σημερινού αχόρταγου εγωιστή ή των χαμένων και θολών σκέψεων… Είμαστε εδώ και εκεί ο καθένας μας, αλλά όλοι μας πατάμε στο ίδιο δάπεδο στην τελική. Και κανείς μας δεν μπορεί να καθορίσει και πολλά για την επόμενη ώρα της ζωής του. Μόνο να την μπογιατίσει με απαλές ξυλομπογιές και αυτό όχι πάντα… Κάθε στιγμή είναι μοναδική και ανεπανάληπτη. Ας την κάνουμε ξεχωριστή και ικανή να μας γεμίζει σε στιγμές που αισθανόμαστε άδειοι ή μόνοι.

Πραγματικά χάρηκα γιατί μίλησα μέσω Skype με: την FeiMa στη Γερμανία χθες το βράδυ, τον Κυριάκο στην Αθήνα, τον Κρις στη Θεσ/νίκη, τον Λευτέρη στην Ολλανδία - μέσω τηλεφώνου με: τον Νίκο και Έλλη, τον Νίκο, τη Νίκη, την Ελευθερία, τη Μάιρα, την Κική στη Δράμα, τον Θοδωρή στην Κομοτηνή, τον Τόλη στην Ξάνθη, τον Δήμο στην Καβάλα, την Σούζυ και Ευγενία στην Αθήνα, την Α. στο Βέλγιο, τη Νούλη στη Λευκάδα, τον Γρηγόρη στο αυτοκίνητο, τον Αποστόλη στη Γαλλία - μέσω SMS με: Γιάννη, Μαρία, Σωτήρη, Βάσω. Όλοι αυτοί (κι άλλοι…, ήδη σας κούρασα) είναι συνοδοιπόροι μου και τους ευχαριστώ γιατί απλά έτσι μου βγαίνει!

Άσχετο από τα παραπάνω, σκέφτομαι ότι αυτή η παγκόσμια κρίση, που θα κρατήσει αρκετά απ’ ότι ακούω, είναι μοναδική ευκαιρία για πολλούς. Δεν εννοώ μόνο αυτούς που θα αγοράσουν τώρα σε φθηνές τιμές επιχειρήσεις, ακίνητα ή αυτοκίνητα. Το σφίξιμο αυτό που επηρεάζει κόσμο πολύ, θα αργήσει να περάσει, ακόμη κι όταν τελειώσει. Η ψυχολογία του κόσμου θα επηρεαστεί για αρκετά χρόνια και όσοι ήταν «φειδωλοί» στα έξοδά τους θα επιβεβαιώσουν τις αναστολές που είχαν μέχρι τώρα. Δείτε όμως και το άλλο: μήπως είναι μια καλή ευκαιρία να γίνουμε εν μέρει …Ολλανδοί; Να επιλέγουμε το σπίτι μας για χαλάρωση αλλά και διασκέδαση, να ακούμε μουσική που έχει βάθος και νόημα, να διαβάζουμε μερικά βιβλία που θα μας προβληματίσουν και θα μας κάνουν να σκεφτούμε (ίσως για πρώτη φορά), να δίνουμε προτεραιότητα στον εαυτό μας μέσα από εσωτερικές αναζητήσεις και να αρχίσουμε να δίνουμε στους ανθρώπους μας λίγο από τον εαυτό μας; Αυτό ρε παιδιά που ξεδιάλεξα από την Ολλανδία είναι ότι ο κόσμος ακούει κλασική μουσική, είναι ευαίσθητος για περιβαλλοντικά θέματα, υπάρχει σούπερ ανεπτυγμένη η ιδέα του εθελοντισμού και γενικά ο πολιτισμός τους είναι άλλου επιπέδου. Σαφώς κάθε κοινωνία ανθρώπων έχει τα μείον και τα συν. Σαφώς και παίζουν εκεί πάνω άλλες καταστάσεις και συνήθειες. Κρατήστε όμως μόνο τα «θετικά». Μπορούμε να πάρουμε ιδέες για την εδώ καθημερινότητα; Ας το κάνουμε. Ας είμαστε καμιά φορά και μύγες μέσα στο γάλα… Μπορεί το γάλα στην τελική να μην μας αρέσει. Αλλά να το έχουμε συνηθίσει. Και τελικά δεν υπάρχει χειρότερο από τη συνήθεια…

«Δεν μπορώ να χωρίσω. Έλα ρε συ… Έχουμε παιδιά και στην τελική τι να κάνουμε… Όλοι έχουμε τις διαφωνίες μας. Ποιο ζευγάρι δεν έχει τις κακές στιγμές του; Ας είναι…» Πόσες φορές το άκουσα αυτό το σκεπτικό! Λεπτές ισορροπίες. Ίσως να μας καλύπτει αυτή η συνήθεια. Η ανασφάλεια του ενός με την ανασφάλεια του άλλου να δημιουργούν μια τυπική …ασφαλίτσα! Ο στόχος σας; Τα όνειρά σας; Οι επιθυμίες σας; Τα θέλω σας; Οι ανάγκες σας; Ζουν αυτά; Πόσο ζούμε για μας και πόσο παίρνουμε το ρίσκο της αλλαγής που στοχεύει στην προσωπική μας βελτίωση; Πόσο είμαστε υπό και περιμένουμε να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα;

Δεν έχω σβήσει 2 SMS που μου στείλανε: «Αντρέα μου… εύχομαι να … δυνατότερος, αλλά όχι λιγότερο τολμηρός…» και «Ανδρέα μου… σου εύχομαι … ταξίδια και όνειρα…». Τολμηρός – Ταξίδια. Δεν είναι καταπληκτικό; Ταξιδεύω τολμώντας ή τολμώ να ταξιδεύω. Λέξεις με Τ. Τολμήστε. Ταξιδέψτε. Τρέξτε. Τσιγκλήστε. Τσιμπήστε. Ταρακουνήστε τα στάσιμα και βρώμικα λασπόνερα. Μπορεί να βρούμε κάτι πιο φωτεινό, πιο ζωντανό, πιο πολύ τον ΕΑΥΤΟ μας.

Κι αφήστε τους άλλους να αναρωτιούνται! ;-)


Όταν θελήσετε να δείτε μια ταινία που δεν θα την ξεχάσετε την επόμενη μέρα, δείτε το “The motorcycle diaries”, την αυτοβιογραφία του Τσε (Link1, Link2). Ο ηθοποιός που παίζει τον Τσε σε κάνει να νοιώσεις ότι κάποιοι άνθρωποι έζησαν πραγματικά. Η οροφή τους δεν ήταν η επιφάνεια της θάλασσας, δεν ένοιωσαν ποτέ ψάρια. Κοιτούσαν πάντα πάνω από τα σύννεφα και έπαιζαν σε όλο το γήπεδο χωρίς κανένα φόβο και ενδοιασμό…


Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008

Back to life

Αν και έχω πέσει αρκετά πιο «άσχημα» με 70-80 χλμ/ώρα, βράδυ, σε έρημο δρόμο με ψιχάλα, φορώντας όμως γάντια, μπουφάν με επωμίδες, ειδική ζώνη (στυλ αλιγάτορα) και τα σχετικά, δεν έπαθα σχεδόν τίποτα. Το Σάββατο βράδυ όμως που γλίστρησα με μικρή ταχύτητα, η μηχανή δεν ήθελε να φύγει από πάνω μου και έτσι δέχθηκα τα 164 κιλά της αρχικά στον δεξί μου ώμο και ταυτόχρονα το δεξί πόδι κιμαδοποιήθηκε στα σωθικά της μηχανής. Αυτοχουφτώμενος, διαπίστωσα ότι έχω και μια μελανιά (+πόνος) στο δεξί κωλομέρι. Γενικώς δηλαδή, η δεξιά μου πλευρά είναι σακατεμένη ολίγον τι. Η βλακεία είναι ότι αφού έπεσα, δεν αισθανόμουν ιδιαίτερο πόνο και σήκωσα τη μηχανή, έκανα μια βόλτα στο τετράγωνο και την πάρκαρα στη θέση της. Μετά από κανά τεταρτάκι άρχισε να πονάει το ρημάδι και ακύρωσα τη βόλτα που είχα κανονίσει…

Κυκλοφορώ τώρα πια με μπαστούνι, οπότε η εικόνα έχει δέσει: άσπρο μαλλί (οκ, με μαύρες ρίζες) και μπαστούνι. Το σαλάκι ακόμη δεν τρέχει στο μάγουλο, αλλά ο κόσμος είναι ιδιαίτερα ευγενικός και μου παραχωρούν τη θέση τους (π.χ. στο ΙΚΑ) με κατανόηση και συμπόνια.

Το λοιπόν, μου έλειψε αφάνταστα ο καφές (ή η σοκολάτα ή το τσάι ή το ποτάκι) με μια καλή παρέα σε ένα όμορφο και χαλαρό περιβάλλον… Αυτό είναι το μοναδικό που θέλω να κάνω λίαν συντόμως για να επανέλθω στα συγκαλά μου. Πάντως, βλέποντας «αναγκαστικά» τιβί, είχα μονίμως τάσεις για εμετό με την μπούρδα που παίζει ολημερίς στο βλακόκουτο! Δεν θα ξεχάσω την ηλίθια φάτσα μια παρουσιάστριας που φορούσε ένα πλαστικό χαμόγελο σε στυλ «θα είμαι η επόμενη σταρ Ελλάς», ενώ ο συμπαρουσιαστής έλεγε για καταστροφές και πλημμύρες με ανατριχιαστικά βίντεο και τα σχετικά… Πόσο σκατά έχουν γίνει τα μυαλά των ανθρώπων ρε γμτ και πόσο ακόμη θα κατηφορίζει στο βούρκο όλο αυτό το πανηγύρι που το νόημα και η ουσία έχουν προ πολλού χαθεί… Μια χαρά τα ΜΜΕ κοιμίζουν τον κοσμάκη και κερδίζουν οι «από πάνω» με το συνεχόμενο ροχαλητό που ακούγεται σε όλη την επικράτεια… Τα έχουν καταφέρει μια χαρά και όλα πάνε ρολόι. Μπράβο τους!

Έγινα πικρόχολος ίσως, αλλά βρωμάει και δεν υποφέρεται η λασπούρα αυτή… Τέλος πάντων! Να ‘στε όλοι σας καλά και να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά προς κατευθύνσεις που έχουν νόημα και ουσία για την ψυχή μας. Τα υπόλοιπα αφήστε τα να κρέμονται από σάπια ταβάνια και υγρά υπόγεια για τους ποντικούς που γουστάρουν να ζουν στις ακαθαρσίες…

Νούλη, σε ευχαριστώ για την άμεση ειδοποίηση με την ανάρτησή σου! Όταν παίξουμε τένις, θα είμαι ευγενικός μαζί σου… ;-)