Ζω!

Ζω.

Ήταν μια εμπειρία ζωής!

Μπορώ να κάνω μπάντζι τζάμπιγκ πια, παραπέντε από τον Κορύλοβο, ελεύθερη κατάδυση, πτώση από μεταγωγικό χωρίς αλεξίπτωτο, να κολυμπήσω στον Αμαζόνιο, να παλέψω με κροκόδειλους, να ανέβω σε σχεδία με 3 δισεκατομμύρια πιράνχας τριγύρω...

Η δουλειά τελείωσε με πολλά ξενύχτια, χρονική πίεση, ομαδική δουλειά, ταρτούφα, καφέδες... Επιβίωσα!

Τ-ρ-έ-λ-α

Είχα καιρό να χωθώ έτσι στη δουλειά… Εδώ και μερικές μέρες, με αποκορύφωμα την Πέμπτη (χθες), σήμερα και όπως προβλέπεται αύριο και μεθαύριο θα γίνει η δουλειά μου, το δεύτερο (ή καλύτερα το πρώτο μου…) σπίτι.

Σήμερα με ξύπνησε η Κική κατά τις 8 και μισή. «Αντρέα, είσαι καλά;», «Κική, εσύ είσαι; Ναι, ρε κοιμόμουν…». Μπανάκι, κράνος και βουρ στη δουλειά. 3 το μεσημέρι παίρνω το Νεφελάκι και πάμε για μαντζάρε. Προσπάθησα να κοιμηθώ λιγάκι μπας και αναπληρώσω καμιά χαμένη ωρίτσα ύπνου, αλλά μπα… 5 παρά σηκώθηκα και πήγα Lidl για να πάρω 3-4 Red Bull (..Νίκος!), 3-4 πακετάκια τσίχλες (..Ρία!) και 5-6 αναπτήρες που όλο τους χάνουμε (..Μάιρα!). Στο ταμείο συνειδητοποίησα ότι οι συναλλαγές σήμερα δεν γίνονται με αυγά ή καρύδια. Φτου… Ανάληψη από Εθνική και από απέναντι: Ένα 25άρι Chesterfield, ένα 25άρι Papastratos - ο λαιμός σκατά, δεν το συζητώ -, 3 καφέδες κονσέρβα εσπρέσο – λάτε – μάτε… και τσίχλες.

Από τότε μέχρι τώρα (ώρα 12 παρά κάτι), εδώ. Τσιμπήσαμε με τα υπόλοιπα διεστραμμένα άτομα του γραφείου, Γκούντις, χτυπήσαμε παστούλα με μπόλικη σοκολάτα και για χώνεψη μια Βέρντια (..Νίκη!). Μπροστά μου βλέπω «Κεφάλαιο 2», «Πίνακας περιεχομένων», «Παράρτημα 385» και …άπειρα λάθη ορθογραφικά, συντακτικά, νοηματικά, μορφοποίησης και ό,τι άλλο βάλει ο νους. Οι σελίδες που εκτυπώνονται στους δύο λέιζερ και στον ένα ίνκτζετ είναι αμέτρητες. Και νάσου και παίρνει ο κουμπαρούλης τηλέφωνο και μου κάνει και χαβά ότι «σιγά μη δουλεύεις», «έλα τώρα πες μου τι κάνεις και που είσαι» και άλλα τέτοια κουφά! Θα σε σκίσω ρε αλήτη, το ακούς; Μην παίζεις με τα νεύρα μου και δεν είναι και στο καλύτερό τους! Πλάκα κάνω ρε αδερφέ. Ξέρεις εσύ…

Παναγιώτη, χίλια συγνώμη για το στήσιμο σήμερα. Ειλικρινά δεν το θυμήθηκα καθόλου με όλα αυτά. Από Δευτέρα όμως που θα πάρω 3-4 μήνες άδεια, θα το κανονίσουμε να βρεθούμε για αυτό που λέγαμε.

Νεφελάκι, συγνώμη κουκλάρα μου που δεν σε χάρηκα όσο ήθελα. Αν ήξερες… Σου χαρίζω το “Hold me now” του Τζόνι Λόγκαν που ακούω τώρα από το VLC player :*

Καλό κουράγιο φιλαράκια, όπου και αν είστε…

...

Άσχετο: κάντε κλικ για να τις δείτε σε μεγάλο μέγεθος (αν δεν κάνατε ήδη) επάνω στις δύο φωτογραφίες, της Νεφέλης και του κράνους.  ... Αγάπη & Ελευθερία. ;)