Χθες βράδι ήμουν στο χώρο της Αγ. Βαρβάρας για να ακούσω και μερικά τραγουδάκια από τις συναυλίες του Dramaica 2008.
Η παρέα πολύ ζεστή, κόσμος πηγαινοερχόταν, καθοτανφεύγαν στο τραπέζι μας γνωστοί και φίλοι, το τραπέζι σε προνομιακή θέση στην Ατλαντίδα. Καθήσαμε 3-4 ώρες! Όταν σηκώθηκα σκεφτόμουν πως θα είμαι άραγε από πίσω. Ένοιωθα τον ...ποπό μου να έχει πάρει στο σχήμα της σκληρής τετράγωνης ξύλινης σκηνοθετικής καρέκλας. Αν περνάς καλά όμως δεν τα υπολογίζεις αυτά.
Πλάκα - πλάκα, Ατλαντίδα, Ύδραμα, Μύλος τίγκα από κόσμο λόγω των εκδηλώσεων. Τρ-Τε-Πε τους έκατσε καλά. Και καλά που τους έκατσε βεβαίως... Στην φωτογραφία (επάνω δεξιά) είμαι εγώ από χθες την ώρα που τραγουδούσαμε το "θάλασσά μου σκοτεινή". Είμαι στην τελευταία σειρά, στη μέση. Φύγαμε από Ατλαντίδα λίγο μετά τη 1. Ήμουν πτώμα. Ήθελα να οριζοντιώσω οτιδήποτε διαθέτει το κορμί μου (θεϊικό, απερίγραπτο, μοναδικό κλπ κλπ - ξέρω...) γιατί ήταν μια μέρα, όχι απλά γεμάτη, ...τιγκάτη!
Ε, λοιπόν αυτό το καλοκαίρι εξελίσεται πολύ - πολύ γρήγορα. Το καλό ή το τέλειο της υπόθεσης είναι ότι βγαίνω με "άπειρο" κόσμο, γνωστούς, φίλους και συγγενείς που υπάρχει χημεία μεταξύ μας και περνάω πάρα πολύ καλά. Το κακό είναι ότι πρέπει να κοιμάμαι που και που τα βράδια. Χθες π.χ. κοιμήθηκα κατά τις 3 και ξύπνησα 7. Αυτό γίνεται σχεδόν κάθε μέρα. Αντέχω ο κωλόγερος! Ακόμη.
Επιστρέφοντας στο Dramaica μπορώ να πω ότι κάθε χρόνο τα πάει όλο και καλύτερα. Μπράβο στους οργανωτές. Ειδικά φέτος έκλεισαν καλά ονόματα που ξεσήκωσαν τον κόσμο. Δίνουν ένα έντονο χρώμα τα βράδια στην πόλη. Και το έχει ανάγκη τόσο πολύ. Του χρόνου ακόμη καλύτερα!
Νίκη και Μάιρα έπρεπε να πάτε χθες στην Αγ. Βαρβάρα! Αντί αυτού όμως προτιμήσατε να πιείτε ποτάκι ή να φάτε καμμένα μπριζολάκια...
Άσχετο: Τι να μην κάνετε στο πρώτο σας ραντεβού --> εδώ.
