Στις 9 χθες το βράδυ (Δευτέρα), ήμουν στο γήπεδο του τένις για την 1η προπόνηση. Μαζί με άλλα 5 άτομα (2 άντρες - 3 γυναίκες) ήμασταν μια ομάδα δραμινών που τρέχανε πάνω κάτω για χι ψι λόγους ο καθένας, αλλά με κοινό στόχο έναν: την κατάκτηση του Ρολάν Γκαρός.
Τίποτα δεν είναι απίθανο σε αυτή τη ζωή. Αφού θα ξεκινήσω ιταλικά στα μέσα Οκτωβρίου μαζί με την Κική και θα μάθω να μιλώ άπταιστα την Ιταλικήν και θα έχω κατακτήσει μία από τις 3 πρώτες θέσεις του Ρολάν (ώπα και το υποκοριστικό!), μετά είμαι έτοιμος για το γύρω της Ευρώπης με τη μηχανή. Από τώρα ήδη μιλάμε με την Κική στα ιταλικά. Μου λέει π.χ. “Come stai”, της λέω “molto bene” και μετά μιλάμε για 1-2 ώρες μόνο στα ιταλικά. Πάντα αυτή η συζήτηση τελειώνει με το κλασικό πλέον “Voglio organizare una festa di mio compleanno” με την οποία την αποστομώνω.
Πάντως, το τένις τελικά μου άρεσε πολύ. Βασικά δεν είναι τένις – τένις. Είναι γυμναστική με τένις και αυτό είναι ακόμη πιο ωραίο. Δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να κάνω ότι μου πει ο δάσκαλος και σε κάποια φάση με περίμενα ανάσκελα να βλέπω τα αστέρια… Τελικά επιβίωσα και πάλι! Με ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα και 10 κιλά παραπάνω από το κανονικό, ο παππούς επέζησε… Η Νίκη σε στυλ τουλάχιστον Άννα Κουρνικόβα τα έδωσε όλα. Στυλ απαράμιλλο και τεχνική υψηλών προδιαγραφών. Σε κάποια φάση μάλιστα ήρθε και μια φαν της και ούρλιαζε έξω από τα σύρματα: «Νίκη», «Νίκη», «Νίκηηηη»…… βέβαια μετά τα ουρλιαχτά και τις φωνές, ακολούθησε μια τεράστια μούντζα σε μέγεθος ρακέτας.
Τα μαθήματα είναι κάθε Δε – Τε – Πα στις 9 μέχρι 10 και μισή. Έχει σχετικό κόσμο και γενικά περνάς πολύ καλύτερα από ένα κλειστό χώρο γυμναστηρίου που χτυπιέσαι όλη την ώρα στα ίδια μηχανήματα παράγοντας στην τελική έργο που αντιστοιχεί σε χι θερμίδες, αναπνέοντας στην καλύτερη τις ίδιες βρωμοουσίες από τους διπλανούς –ές. Μου μοιάζει με άλλη μία «δουλειά» (και από προσωπική εμπειρία το λέω). Στο τένις παίζει άλλη φάση. Έχεις την προπόνησή σου σε ανοιχτό χώρο, παίζεις και συναγωνίζεσαι με άλλους συμπαίκτες και φυσικά κινείς όλο σου το σώμα. Και πόδια και χέρια. Θέλει προσοχή νομίζω ο ώμος μόνο που δέχεται μια σχετική καταπόνηση και ίσως να χρειάζεται μια ομοιόμορφη κατανομή προσπάθειας και στα δύο χέρια…
Μηνιαίως θέλει 35 ευρώ για 3 φορές τη βδομάδα, μια φορμούλα, παπούτσια, ένα μπουκαλάκι νερό (και πετσέτα για τους κάπως) - ρακέτα σου δίνουν εκεί. Τι λέτε; Θα έρθετε;
