Τέλης

Θα ανηφορίσω κατά τις 3 προς Καλλίφυτο, στον Τέλη. Καμιά αμφιβολία ότι πρόκειται για καρατσεκαρισμένη ταβέρνα (με άπαιχτα σουτζουκάκια, ζουμερή βοδινή και νοστιμότατο κότσι), αφού έχω καταβροχθίσει δεκάδες φορές ό,τι έχει το μαγαζί…

Το «κακό» είναι ότι πριν λίγες μέρες, 9 άτομα (μαζί με μένα) κάναμε το μαγαζί άνω κάτω με τραγούδια, δικά μας CD (βλ. Σάκης: «το πουλάω το σπίτι», «φαρμάκι στάζεις πόσο μου μοιάζεις»…), άπειρα τσίπουρα με και χωρίς και άλλα όμορφα. Έχω προμηθευτεί ήδη μια στολή μπαμπόγερου και ευελπιστώ ότι δεν θα με γνωρίσει. Θα αλλάξω και τη φωνή μου για να αποφύγω οποιαδήποτε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα. Το πρόβλημα είναι ότι ή θα φύγω νηστικός ή η στολή θα βρωμάει αποφάγια απ’ όλα…

Τώρα που με φαντάζομαι πάνω στη μηχανή με τη στολή μάλλον δεν θα προλάβω να φτάσω στο χωριό. Ή θα μαζέψω χρήματα από τους περαστικούς (θα βάλω στο iPhone να παίζει το «Ματζουράνα» / κυκλικός πηδηχτός χορός του Μοναστηρακίου…) ή θα με μαζέψουν πριν τις γραμμές του Αίμου!

Πιούμα...

Ταβέρνα: A tavern or pot-house is, loosely, a place of business where people gather to drink alcoholic beverages and, more than likely, also be served food, though not licensed to put up guests.

Τι μαθαίνει κανείς στις ταβέρνες! Αν η παρέα είναι καλή (αν και δεν είναι πάντα απαραίτητο) μπορείς να μάθεις πάρα πολλά, χρήσιμα, ενδιαφέροντα, παράξενα, άχρηστα, κουλά, …ότι θέλεις. Καθόμαστε στον Τέλη (πάλι!) με Νίκο και Έλλη (κάνει και ομοιοκαταληξία!). Η συζήτηση περί ανέμων και υδάτων και …σαγιονάρων. Η Έλλη δεν είχε σαγιονάρες και είπε στον Νίκο μια που βγαίνει στην αγορά να τακτοποιήσει και αυτήν την εκκρεμότητα.

- Πάρε μου Ν. ένα ζευγάρι σαγιονάρες

- Ποιες να πάρω, τι χρώμα σ’ αρέσει;

- Ότι θέλεις πάρε, ένα ζευγάρι για να τις φοράω στη θάλασσα

Τι μάρκα σαγιονάρες πήρε ο Ν.; Πιούμα! «Έλα να πιούμα ένα ποτηράκι να 'ουμ…». Τι μάρκα! Ήταν μπηχτή για τα ποτά που κατεβάζει η Ε.; Ήταν υπονοούμενο του στυλ θα-σε-ποτίσω-για-να-φτιαχτείς; Δεν ξέρω...

Θυμήθηκα κάτι κουφές μάρκες που έπεσαν στα χέρια μου μέχρι σήμερα – φτηνότατες και αισχρές απομιμήσεις γνωστών μαρκών. Τσάντα POMA (με το U να έχει μια απαλή γραμμή στο πάνω μέρος), ρολόι BOLEX (με το R να έχει μια αχνή γραμμή στο κάτω μέρος) και άλλα. Πόσα πούλησαν, πόσα έβγαλαν, ποιοι τα πλασάραν στην αγορά...

Να μια λίστα με τις μάρκες που άφησαν τη δική τους (πολύ) σύντομη ιστορία:

• Piuma
• Poma
• BOLEX
• Abibas
• Adibas
• Abidas
• Fa ca b’oro
  
• Nicke
• Mike

Στείλτε μου τις δικές σας μάρκες για να προστεθούν στη λίστα!

Μοσχαρίσια στο Παρανέστι

Η ώρα, άκρως μεσημεριανή και το στομάχι καλεί τον κάτοχό του για οδεύσει προς γέμισμα. Το ρεζερβουάρ της μηχανής, επίσης άδειο. Άρα: γεμίζω με βενζίνη το ντεπόζιτο, καβαλώ το μηχάνημα απόδρασης και γεμίζω (όχι φουλάρω, γεμίζω με μέτρο...) το στομάχιον.

Που; Στον Μποζίδη στο Παρανέστι.

Μόνος; Όχι σήμερα. Με δύο φρικαρισμένα άτομα για μοσχαρίσια στα κάρβουνα.

Ο Νίκος και ή Έλλη ήταν έτοιμοι για ψώνια στο μάρκετ, αλλά η θέα και μόνο του μπουγιουρντί, της χωριάτικης, της ψητής μελιτζάνας, των τηγανιτών πατατών και της μοσχαρίσιας, του γεμιστού μπιφτεκιού και του φιλέτου, με συνοδεία παγωμένης Κάιζερ και σόδας (η κλασσική παραγγελία της Έλλης!) έσβησε μονομιάς τα καρότσια του μάρκετ και τη λίστα "Χρειαζόμαστε:". Ελπίζω να προλάβετε πριν κλείσουν το απόγευμα και να πάρετε τα λάιμ και τα λεμόνια σας και τη σόδα και το παγωτό και τα ντιπς και τον ταραμά και τη μαγιονέζα και και...

Νίκο... είσαι σκλάβος του βοδιού, μπορώ να σε αποκαλώ χαλαρά σκλαβοβόδι. Η Έλλη δείχνει χαρακτήρα. Ακόμη. Χα! Δεν ξέρει που έχει ή καλύτερα με ποιους έχει μπλέξει. Εδώ κορίτσι μου, δεν είναι Αθήνα. Εδώ δεν κλείνουμε τη πόρτα και πηγαίνουμε στη Ξάνθη ή στη Πάτρα, ούτε πλένουμε τη κουρτίνα και μιλάμε στο ξυλουργό... (Αχ! τα είπα και εκτονώθηκα). Εδώ τρώμε πραγματικά και πλερώνουμε 10 ευρώ το κεφάλι! Και τρώμε κρέας. Που θα πάει όμως, θα μάθει.

Επίσης, στην Ατλαντίδα, όταν βγαίνουμε, δεν ντυνόμαστε για να πάμε σε κλαμπάκι (όπως κάπου αλλού - μπλιαχ!), αλλά έτσι όπως είμαστε και σε όποιους αρέσουμε. Αράζουμε, χαλαρώνουμε, δεν στέλνουμε εσεμες, ούτε μιλάμε στο κινητό με την κολητή για μπούρδες αλλά λέμε μαλακιούλες όλοι μαζί, κατάλληλες για την ώρα και τον χώρο.

Θα αναρτήσω φώτος από τη διαδρομή ή τον προορισμό. Δεν ξέρω. Ό,τι κάτσει. Φεύγω να γεμίσω. Πεινάω σαν ...Νίκος!

Προσθήκη (23:52) > Τελικά, δεν πήρα την ψηφιακή μαζί μου και έτσι τσουκ φωτογραφία. Ήθελε και μια διαδικασία να πω την αλήθεια και το στομάχι μου έδινε αυστηρότατες εντολές στον εγκέφαλό μου και αυτός στα άκρα μου ότι δεν παίζει κάτι τέτοιο τώρα. Πάντως την επόμενη φορά θα προσπαθήσω να φανώ συνεπής. Ακούς kitsa ? Ακούω να λες. Είπαμε για καφέ αύριο, μην πεις καμιά ιστορία κουλή και με στείλεις. Και ξεκόλα επιτέλους από τον υπολογιστή σου. Δεν κάνει τόσο πολύ ρε συ. Δεν είναι σωστό. Για σένα. Για μας ...είναι! Χα.

[Στη φώτο δεν φαίνεται ο Νίκος ο οποίος δεν έχει φάει τα πάντα και τώρα δεν αποτελειώνει και την Έλλη.]